Dit stukje komt uit mijn boek "De sleutel waar je niet om vroeg, lessen in persoonlijk leiderschap voor onzekere tijden".

Begin maart 2025 - Ik loop al een tijdje rond in stilte rond mijn gezondheidssituatie. Ik voel me niet ziek. maar toch zit er een tumor die kwaadaardig is, diep in mij verscholen.  Diep genoeg om het weg te duwen.  Ik werk gewoon verder met volle passie en wil nog even zwijgen tegen klanten.  En dan...

Soms botsen passie en werkelijkheid hard met elkaar. Ik word gevraagd om mee te werken aan een project rond feedback- en veiligheidscultuur in een aardappelbedrijf hier in de streek. Dat thema van psychologie en veiligheid zit recht in mijn hart. Het redt mensenlevens. Het project start in mei 2025, en daar wringt het: mijn operatie staat vast op 2 mei.

Begin maart vindt een voorbereidingsoverleg plaats met het management van de organisatie. En dan begint het. Twijfel. Stel ik de operatie uit om het project toch te kunnen doen, omdat ik een missie voel en een belofte wil nakomen? Of zwijg ik gewoon en zie ik wel waar het schip strandt? Die twijfel voel ik scherp, en tegelijk klopt het niet. Het is alsof er een klein piraatje aan boord springt en mijn stuur overneemt.

Want eerlijk is eerlijk: ik ben bang om dit project te verliezen. Het angstpiraatje neemt het roer stevig in handen en jaagt mijn gedachten door donkere wateren: “Als ik dit project verlies, is er na mijn herstel geen professionele toekomst. Dan verlies ik inkomsten. Dan kan ik mijn verantwoordelijkheid niet meer nemen voor mijn gezin, mijn bedrijf… wat een kloteziekte.” Terwijl de meeting verdergaat, ben ik totaal verzonken in doemscenario’s.

Op een bepaald moment schrik ik van mezelf. Ik schud me wakker terwijl ik steeds dieper wegzakte in mijn gedachten. “Is dit de persoon die ik wil tonen?" Is dit de partner waarvoor de klant heeft gekozen? Is dit de beste versie van mezelf, hier en nu?”

Ik ga mijn handen wassen, fris mijn gezicht op en raap mijn moed bijeen. Ik besluit eerlijk te zijn. Ik keer terug naar de meetingroom, neem plaats op de stoel naast de stoel van de doemdenker en zeg het zoals het is. Ik vertel dat ik in mei niet kan starten met het project. En ik leg uit waarom: ik moet geopereerd worden omwille van prostaatkanker.

De ruimte valt stil: het is een warme, veilige stilte. Geen oordeel. Geen druk. Alleen begrip. Na de vergadering stapt Fabrice op me af. Hij vertelt dat hij hersteld is van prostaatkanker. Voor het eerst hoor ik het verhaal van iemand die dit al heeft doorgemaakt. Zijn woorden zijn krachtig, soms hard, vooral eerlijk en waardevol.

Dat gesprek betekent een shift voor me.  Het geeft me een ander perspectief, nieuwe inzichten over de impact van de operatie en achteraf ook de bevestiging dat eerlijkheid kan lonen. Met het nummer van Fabrice op zak verlaat ik opgelucht de meeting. Ik voel het belang van ervaringsdeskundigen, van mensen die mijn verhaal écht begrijpen.

Ondernemen zonder masker - taboes doorbreken als ondernemer - 22 april 2026

Taboes doorbreken als ondernemer vraagt moed. Hoe ga je om met de druk om altijd sterk te lijken? Hoe creëer je een cultuur waarin openheid en authenticiteit de norm worden in plaats van de uitzondering?

Een avond die resoneert met de kern van het boek “De Sleutel waar je niet om vroeg” — over leiderschap dat begint bij jezelf, bij kwetsbaarheid en bij echte

verbinding.

Etion is een warme community voor ondernemende mensen die vanuit een samenspel met anderen zichzelf en hun organisatie willen ontwikkelen met oog voor de samenleving. Lore Denys neemt je mee in wat het betekent om als ondernemer kwetsbaar te durven zijn.

Deze avond wordt begeleid door Lore Denys, Etion - Community Bouwer en Verschilmaker bij Etion.